http://www.erableacha.pun.pl Era Bleacha pl http://backend.userland.com/rss http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10800#p10800 10800@http://www.erableacha.pun.pl Poniedziałek 19 Sierpień Poniedziałek 19 Sierpień http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10784#p10784 10784@http://www.erableacha.pun.pl - ,,Szeregi potrzebują symbolu", ,,...potrzebują przywódcy", hmm? - powtórzył - Faktycznie, trudno się z tym nie zgodzić. Pięknie się wypowiadasz, jednak nadal nie rozumiem do czego zmierzasz. Sugerujesz, że to ja powinienem objąć przywództwo? Wolne żarty...
Przerwał na chwilę, aby zebrać myśli, a na myśl o samej propozycji, na jego twarzy pojawił się lekki uśmiech zrezygnowania, w reakcji na niedorzeczną propozycję.
- Nie nadaję się na przywódcę. Jestem żołnierzem. Tnę, ranię, odbieram życia. W tym jestem najlepszy. A właściwie byłem. Całe swoje życie służyłem i wykonywałem rozkazy. To, jest moim przeznaczeniem. Nie nadaję się do ich wydawania. Poza tym, nie mógłbym się sprzeciwić obecnej przywódczyni. Złożyłem jej przysięgę wierności, podobnie jak poprzedniej, podobnie jak klanowi Miyamoto... - kończąc lekko opuścił głowę
Ale czy na tym świecie, wśród tylu rzeczy, wartości, które straciły swoje znaczenie, przysięga jeszcze cokolwiek oznacza? - pomyślał lekko załamany
Jego głos nie brzmiał pewnie. Wbrew wzniosłej tematyce jaką poruszał, jego początkowo ożywiony głos ponownie wyblakł do beznamiętności.
- Do tego ,,ładem"? Ja? Nie wiem czego się o mnie nasłuchałaś, ale z pewnością nie mogło to być wiarygodne źródło. Powiem jeszcze raz - ja jestem stworzony do niszczenia, nie budowania. Zresztą, raz już mi się zdarzyło dowodzić oddziałem. Miałem pod sobą 10-cioro ludzi. Wiesz co się z nimi stało? Wszyscy nie żyją. - zatrzymał się na chwilę, pozwalając wybrzmieć ostatniemu zdaniu - Przeze mnie.
Po chwili chłopak się poruszył, zaczynając wolnym krokiem iść w stronę swojej rozmówczyni, zbliżając się na kolejność kilku kroków.
- Więc jak? Chcesz budować nową przyszłość z przywódcą, mającym w swoim dorobku jedynie stos trupów, wszechobecną nienawiść ze strony zarówno przywódców, jak i szeregowych nie tylko w obrębie własnego obozu?
Kiedy wypowiedział te słowa, zamarzł, ponieważ naprowadzały one do druzgocącej go prawdy, przed którą jeszcze nigdy nie stanął.
- Chcesz... - kontynuował - ... aby przywódcą buntowników został drugi Kanabo?
Nie wiedział już co myśleć. Pogubił się kompletnie, zgłupiał. Kompletnie zatracił wiarę we wszystko co możliwe, próbując w tym momencie złapać się czegokolwiek, co jeszcze miało dla niego jakąś wartość.
Jej ostatnie zdanie ponownie wprawiło go nie tyle w zastanowienie, co chęć przemyślenia wszystkiego jeszcze jeden, ostatni raz, nawet jeśli z góry wydawało mu się, iż nadal pozostanie przy swoim zdaniu, i nic nie zdoła skłonić go do jego zmiany.]]> Niedziela 21 Maj Niedziela 21 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10783#p10783 10783@http://www.erableacha.pun.pl - Nie sądzę, że są rzeczy wieczne. Ale zamiast pustego gadania o mijających milleniach, których nie zobaczymy na oczy, proponowałabym skupić się na tym, co jest tu i teraz. A tu i teraz mamy samozwańczego tyrana u władzy, co do którego wszyscy dawno zgodziliśmy się, że należy go skrócić o głowę, i bandę machających mieczykami żołnierzyków, którzy biegają w kółko i żrą się o dominację między sobą, ku jego uciesze. - Odwróciła się w stronę Hoffmana, wykrzywiając wargi w wyrazie zniesmaczenia. - Zginęła pierwsza przywódczyni, a całe towarzystwo nagle zapomniało o zamordowanych pobratymcach i zbrodniach popełnionych przez głównodowodzącego. Zbuntowali się żeby się przed nią popisać, a skoro martwa nie pogłaska po głowie, zatem można zarzucić całą sprawę i zignorować jej pobudki? Ciężko mi w to uwierzyć. Każdy z nas sprzeciwił się tyranii z jakiegoś powodu. Zniknął jednak symbol, który o tym przypominał. A szeregi potrzebują symboli. I potrzebują przywódcy. - przekrzywiła głowę, przerywając na chwilę.
- Jestem skrytobójcą. Nigdy nie byłam kimś, kto może wieść tłumy. Moje zdolności nadają się do zabezpieczania tyłów. Jedynak ktoś taki jak Ty, to już zupełnie coś innego. Jesteś wręcz stworzony do tego, by stać na pierwszej linii, jako jeden z takich symboli. I jednocześnie masz na tyle mocy, by wychodzących przed szereg złapać za mordy i zawrócić na miejsce. Sam powiedziałeś, że potrzeba nam ładu. Mógłbyś być czynnikiem który go utrzyma. Chcę zebrać grupę, która będzie stanowić rdzeń, skupiający wokół siebie resztę, a następnie skoordynować nasze akcje. Bo jeśli czegoś szybko nie zrobimy, to równie dobrze możemy złamać swoje katany. - Spojrzała na niego, szukając jakiejkolwiek reakcji. Westchnęła, po chwili zaczynając ciszej.
- Może i czas wszystko zmaże. Nigdy nie twierdziłam, że nie jesteśmy pyłkami we wszechświecie. Ale mam zamiar wydrzeć z niego tyle, ile tylko będę w stanie, bo nawet czas mi tego nie odbierze. Jestem nikim więcej i nikim mniej, niż tym, na co wystarczy mi odwagi, panie Moritsu.]]> Niedziela 21 Maj Niedziela 21 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10782#p10782 10782@http://www.erableacha.pun.pl Oddala się... więc jednak coś knuje? Lepiej być ostrożnym.
- ,,Z kim walczę"? - powtórzył za dziewczyną
Kiedy chwilę później zadała pytanie odnośnie jego poczynań, on natychmiast ocknął się z błogostanu, momentalnie przypominając sobie o widmie śmierci, jakie nad nim czyhało, i które przez pojawienie się postronnej osoby tuż obok - przeniosło się również na nią. Zadziwiony tym jak długo jego przeciwnik nie odpowiadał żadnym atakiem, tym bardziej zaniepokoił się nie tylko o swoje bezpieczeństwo, ale i o to nieznajomej kobiety. W końcu nawet jeśli miał podejrzenia co do jej wielkiej i niebezpiecznej dla niego mocy, nie mógł mieć pewności, iż nie jest zupełnie inaczej, a przypadkowy, zabłąkany w przestrzeni atak, mógłby jej wyrządzić poważną krzywdę. A Hoffman wiedział, że taki atak niedługo nadejdzie.
W związku z tymi przemyśleniami powstał. Rękojeść, którą przez cały czas dzierżył w swojej dłoni dopiero teraz odkryła przed zielonooką shinigami nagie ostrze. Niebezpiecznie zbliżał się w jej kierunku, przyspieszonym krokiem.
- Powinnaś stąd odejść. Natychmiast! - być może była to kwestia niefortunnego doboru słów, być może nie do końca przemyślanego sposobu wyrażania myśli, jednak ciężko było określić, czy słowa chłopaka nosiły w sobie znamiona wrogiej groźby, czy też zatroskanego ostrzeżenia. Z pewnością, trzymane w ręce, obnażone ostrze nie łagodziło sytuacji. Pewnym jednak było, iż czuje się poganiany przez czas w agresywny i bezlitosny sposób
Kiedy chłopak zbliżył się już na odległość zaledwie kilku kroków, zdawał się chcieć coś powiedzieć, a mówiły o tym jego na wpół otwarte usta. Jednak coś, a raczej ktoś, mu w tym przeszkodził.
- Nie, to nie jest raj. Trafiłeś w najgłębsze czeluści piekieł... - odezwał się nieznany, kobiecy głos
Następstwem tych słów był pojawiający się, jaskrawo biały promień, mknący wprost w kierunku Hoffmana i stojącej obok niego dziewczyny, któremu w chwili pojawienia się towarzyszył odgłos wystrzału z broni palnej.
Chłopak kiedy tylko usłyszał ten charakterystyczny, kobiecy głos, od razu wyczuł zbliżające się szybkimi krokami niebezpieczeństwo. W momencie pojawienia się ataku, niewiele myśląc, podbiegł czym prędzej do zielonookiej, i nie wyhamowując, rzucił się na nią, chcąc paść razem z nią na ziemię, aby uniknąć niebezpiecznego ataku.]]> Niedziela 21 Maj Niedziela 21 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10781#p10781 10781@http://www.erableacha.pun.pl ,,Purpurowy Kieł Bólu? Chyba nie nadążam...
W normalnych okolicznościach, chłopak zapewne głowiłby się nad znaczeniem, które jak mniemał kryło się za tym nazewnictwem. Jednak nie tym razem.
Słowa o kundlu z kolei, ponownie - ,,w normalnych okolicznościach" - znów wzbudziły by u niego emocje. Z pewnością nie pozwoliłby sobie na taką zniewagę, a jego ręka z przyzwyczajenia, odruchowo drgnęła w kierunku rękojeści, jednak teraz? Obecnie, po przemyśleniu raz jeszcze wypowiedzianego przez nią zdania, jego emocje również zagrały swoją rolę w umyśle, jednak były to zdecydowanie innego rodzaju emocje niż te, których można by w takiej sytuacji od niego oczekiwać. Jego dusza zaśmiała się smutnym głosem na tą drobną chwilę, odnajdując bolesną prawdę w tym porównaniu.
Jednak to zdanie wywarło na nim zdecydowanie ważniejsze wrażenie niżeli tylko drobną zmianę nastroju. Bowiem dzięki temu sprytnemu ,,ukłuciu" w czuły punkt jego duszy, dziewczyna zaskarbiła sobie jego atencję na dalszą część rozmowy. Dlatego też od teraz słuchał kolejnych słów nieznajomej z wyostrzoną uwagą. W pewien, abstrakcyjny i wciąż raczkujący sposób, w jego głowie pojawiła się myśl, jakoby ta kobieta miała mu przynieść ze sobą jakąś objawioną prawdę, której on nie dostrzegał. W końcu raz już jej słowa poruszyły jego serce, zatem z w jego rozumieniu z pewnością zasługiwały na większą uwagę niż tą, którą okazywał uprzednio. Postanowił uchylić więc nieco rąbka tajemnicy, aby przekonać się jak było naprawdę.
- Czekaj. - zawołał wciąż jeszcze beznamiętnym i obojętnym głosem - Skoro uważasz, że tak dobrze rozumiesz całą sytuację, to może opowiesz coś więcej o tym ,,celu", którego jak uważasz - nie dostrzegam ani ja, ani reszta zgromadzonych w świecie żywych shinigami?
Po chwili przerwy kontynuował.
- Pamiętam doskonale swoje powody. Pamiętam o swoich ideałach, o krwi przelanej za cudze wartości, i zemście za poległych braci - równie bezsensownej co cała reszta powodów do zabijania. - lekko opuścił głowę, nie chcąc teraz patrzeć na twarz kobiety - Pamiętam też zacierający to wszystko czas...
- Tak! - Ponownie uniósł głowę, spoglądając najpierw na Shikage, a następne na jego towarzyszkę, która chwilę później obdarowała go lekkim uśmiechem - Czas zaradzi wszystkiemu. Czas wyleczy rany. Czas zamaże ideały, wszelkie istnienie, i powody do walki. Tak jak i moje. Teraz już wiem, że ideały to domena słabych. Dlatego też nigdy więcej nie dam się przez nie oszukać. A Ty? Pomimo tego wszystkiego twierdzisz, że widzisz coś, co znajduje się ponad czasem?  - zapytał ponownie kierując swoją twarz w kierunku Shikage]]> Sobota 20 Maj Sobota 20 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10780#p10780 10780@http://www.erableacha.pun.pl - Nie... Nic Ci nie jest?... Jesteś z SS?
Szybko się opamiętała. Tak samo jak on wziął ją za potencjalne zagrożenie, ona też go tak potraktowała. Głupia! A jeżeli to zasadzka?! Od sunęła się od niego na parę kroków i rozejrzała po okolicy. Nie no... Cisza... Więc nie jest z grupy zwalczającej? W dalszym ciągu oczekiwała odpowiedzi patrząc na niego teraz uważnie. Lustrowała każdy jego, nawet najmniejszy ruch. Wyglądała jakby czaiła się do ataku gdy tyko miałaby zajść taka potrzeba.
- Co tu robisz? Z kim walczysz?
Nie wytrzymała w końcu tego. Musiała zadać te pytania i jakby na zawołanie przypomniało jej się o jego przeciwniku. Rozszerzyła więc świadomość starając się wyczuć jakiekolwiek reiatsu.]]> Sobota 20 Maj Sobota 20 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10779#p10779 10779@http://www.erableacha.pun.pl - Rozczarowuje mnie pan, panie Moritsu. Spodziewałam się zobaczyć Purpurowego Kła Bólu, a widzę kolejnego skamlącego po próżnicy kundla, który stracił nogę, do której może przylgnąć. - Choć słowa były ostre, to ton nie miał w sobie obelżywej zjadliwości.
- Tracisz swój cel z oczu podobnie jak reszta tamtej chałastry. Ty też  już nie pamiętasz, po co opowiedziałeś się po tej stronie, mam rację? - Beznamiętnie wzruszyła ramionami, odwracając się plecami i zerkając na niego tylko kątem oka. - Nie przyszłam proponować Ci walki u ich boku. Myślałam, że nasz na tyle sily, by pomóc mi wziąć ich za mordy i zrobic z nich regularne oddzialy. Przepraszam za swoją pomyłkę.
Ruszyła niespiesznie przed siebie.]]> Sobota 20 Maj Sobota 20 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10778#p10778 10778@http://www.erableacha.pun.pl Zuchwałe babsko... Myśli, że tak szybko mnie pokonała? Że leżę tu nieprzytomny? Ale w porządku, niech podejdzie bliżej. Poczekam aż zacznie się napawać swoim triumfem i opuści gardę. Wtedy ją wykończę...
Kroki stawały się coraz bliższe, i coraz intensywniej wyczuwalne. Dłoń chłopaka subtelnie powędrowała do rękojeści katany.
Jeszcze trochę. Podejdź jeszcze tylko kawałek... na odległość ostrza.
W momencie w którym chłopak miał dobyć swojej katany, poczuł szturchnięcie w ramię i usłyszał kobiecy głos - bynajmniej nie jego oprawczyni. Zdziwił się obecnością właścicielki nieznajomego mu głosu, a także przeraził konsekwencjami jej pobytu w tak niebezpiecznym czasie i miejscu. Zastanawiał się co zrobić. Nie mógł przecież od tak zmusić swojej nakręconej i upartej partnerki do zaniechania walki, nawet jeśli w okolicy pojawiła się świeża krew... zwłaszcza wtedy.
Ostatecznie, jak gdyby nigdy nic, powoli i troszkę leniwie uniósł swoją głowę do góry, jako niczego nie spodziewająca się i zdezorientowana ofiara całego zajścia. Jego oczom ukazała się ciemnowłosa, zielonooka piękność, a na jego usta zstąpił szeroki, błogi i głupkowaty uśmiech.
- Czy ja umarłem? Jestem w raju?
To shinigami. Bez dwóch zdań. - - pomyślał - Buntowniczka? Seireitei? Wie kim jestem? Przyszła mnie zabić? Nie, to na pewno czysty zbieg okoliczności, że znalazła się nagle tuż obok mnie, pośród tych zapomnianych przez świat drzew. - ironizował
W takim razie, to musi oznaczać, że przyszła tu w jednym celu... - ukryta dla oczu kobiety dłoń na rękojeści katany zacisnęła się mocniej - Nie wiem jak bardzo jest silna, ale wnioskując po tym, że ktoś ją tu wysłał, musi być to osoba z imponującymi umiejętnościami. Nie mogę jej lekceważyć...]]> PiĹĄtek 19 Maj PiĹĄtek 19 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10777#p10777 10777@http://www.erableacha.pun.pl - Będę tego żałować... to pewne...
Wymruczała do siebie i z kataną w ręku zaczęła się powoli zbliżać do miejsca, gdzie leżał Hoffman. Rozglądała się przy okazji na boki, aby chociaż w ostatnim momencie móc jakoś się obronić przed osobą, z którą on walczył. Owszem było to niebezpieczne posunięcie. Podchodzenie do leżącego na otwartej przestrzeni. Ani gdzie się ukryć, ani gdzie przyjąć strategicznego punktu. Jednak nie mogła. Miała zbyt miękkie serce, które jeszcze ostatnio zrobiło się bardziej nastawione na pomaganie innym. Cóż poradzić. Taka już była niestety. Zdrowie innych zawsze ją obchodziło. Teraz więc kiedy zbliżyła się na bezpieczną odległość lekko trąciła czubkiem katany ramię Hoffa. Trzymała się na jej długość. W końcu nie miała pojęcia czy ten ktoś jest tylko nie przytomny czy tak leży. Jeżeli byłby nieprzytomny a odzyskał by teraz świadomość mógłby ją pomylić ze swoim przeciwnikiem. A tego nie chciała. Darmowe bęcki... podziękujemy
- Ej... Ty... Żyjesz?...
Jakże inteligentnie zapytanie. No ale co miała powiedzieć innego. Nic więcej jej nie przychodziło teraz do głowy]]> Czwartek 18 Maj Czwartek 18 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10775#p10775 10775@http://www.erableacha.pun.pl - Zakończę to... raz na zawsze. - powtarzał w biegu jak mantrę, coraz bardziej znikając za gąszczem kończących się drzew - Już nigdy więcej nie będziesz mną-
Nie dokończył. Zza drzew, za którymi się znalazł niewiele było widać. Słychać było jedynie przez chwilę odgłosy zaciętej walki, jednak coś sprawiało wrażenie, że to chłopak najbardziej angażował się w walkę, podczas gdy druga strona milczała. Zupełnie tak, jakby walczył z samą, niezbyt przejętą jego poczynaniami naturą. Jednak ów natura w końcu pokazała swój pazur. Słychać było grzmot. Grzmot jak uderzenie piorunu. Cała potyczka, którą z racji błyskawicznego zakończenia trudno było określić tym mianem, zakończyła się w podobny sposób co poprzednia - tak szybko jak chłopak wybiegł z lasu ze swoją pewnością siebie na ustach, tak szybko do niego wrócił, zostając wbitym w drzewo po raz wtóry. Tym razem jednak drzewo się nie złamało. Zwyczajnie było zbyt masywne, aby taka siła mogła zrobić coś więcej niż wygnać ptactwo z gałęzi.
Tym razem się nie odzywał. Zaniemówił. Ciężko było stwierdzić czy to wina upokorzenia jakiego doznał, czy też braku tchu w piersiach po takim grzmotnięciu.
Tym razem nie podnosił głowy. W pewien sposób przypominał wręcz trupa, mimo że jego klatka piersiowa wyraźnie unosiła się do góry tylko po to, aby zaraz opaść.]]> Czwartek 18 Maj Czwartek 18 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10774#p10774 10774@http://www.erableacha.pun.pl - no to patrz, a ja akurat zlazlam ze sosny! U mnie nic nowego, żyje sobie jak włóczykij to tu to tam i podziwiam świat.
Na kolejne słowa dziewczyny wybuchneła serdecznym śmiechem i machnęła ręką.
- E tam, żadna już przywódczyni. Klan się rozpadł a i mnie nie zależy jakoś specjalnie żeby go łączyć. Żyjemy dalej... 
Nie dokończyła ponieważ z oddali dobiegł głośny dźwięk. Chinatsa zmarszczyla brwi i kiwnela głową. Wiedziała kogo jej przyjaciółka ma na myśli.
Wzruszająca ramionami uniosła dłoń i wskazała kciukiem w miejsce, z którego dobiegał hałas.
- Chcesz zobaczyć czy wolisz zostać?
W jej głośniej nie było ani grama zainteresowania. Bylo to po prostu zwykle pytanie.]]> Czwartek 18 Maj Czwartek 18 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10773#p10773 10773@http://www.erableacha.pun.pl Œroda 17 Maj Œroda 17 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10772#p10772 10772@http://www.erableacha.pun.pl - Zabiję ją. Zabiję tą cholerną sukę raz na zawsze. Urwę jej łeb! - wykrzyczał ostatnią groźbę
W odpowiedzi usłyszał tylko śmiech. Zadziorny i złośliwy. Dokładnie taki, którego nienawidził. Kierowany narastającą żądzą mordu, w końcu ruszył z powrotem ku otwartej przestrzeni, z której został wyrzucony. Szedł powoli, jednak wyglądał tak jakby zaraz jego stan zdrowotny miał się poprawić i jakoby miał powrócić do pełnej sprawności.
- Zakończę to raz na zawsze... - mówił dalej do siebie, znacznie spokojniej niż wcześniej - Tym razem na pewno ją pokonam...]]> Œroda 17 Maj Œroda 17 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10771#p10771 10771@http://www.erableacha.pun.pl Złota moja milionowa! Kochana! Tak mocno za Tobą tęskniłam!
Piała nad Chinatsą, śmiała się i ściskała ją mocno. Miała ochotę złapać ją za ręce i skakać dookoła ale czuła, że to byłby za duży obciach. Zamiast tego po prostu się szczerzyła jak głupi do sera. I jak Stwórcę kocham ta kobieta naprawdę wyładniała.
-Standardowo, szlajam się i szukam rozrywek. Stwierdziłam, że przejdę boso przez świat, bo to się podobno modne zrobiło ale szpilek sosnowych nawłaziło mi w nogi i już wiem, że to rozrywka dla masochistów. A co u mojej najwspanialszej przywódczyni?
I jak grom z jasnego nieba rozeszło się łupnięcie. I to takie porządne łupnięcie. Okay, powiedzmy że Ayame faktycznie poczuła smród skarpetek Hoffa. Przewróciła oczami już wiedząc czego się spodziewać w ciągu kilku następnych minut.
-Mogę się założyć o moją ostatnią paczkę papierosów że to nie kto inny jak...]]> Œroda 17 Maj Œroda 17 Maj http://www.erableacha.pun.pl/viewtopic.php?pid=10770#p10770 10770@http://www.erableacha.pun.pl Pochyliła się, zerknęła w dół i kiedy już rozpoznała postać pomachała energicznie i zjeżdżając ze sosny niczym strażak po rurze, uśmiechnęła się radośnie.
Kiedy była już na dole otrzepała się z igiełek, odrzuciła włosy do tyłu i również rozwierajac ramiona podeszła do dziewczyny.
- No czeeeeeść Ayaaa!
Niemal od razu wpadła w jej ramiona i zawiesiła się na jej szyi niczym przesadnie duży łańcuszek.
- co tam u ciebie Ayaaa? - zaswiergotala ciągle trzymając ja za szyję i patrząc na nią z dołu. - co porabiasz? Może jakieś piwo, wino, sake? A może mała przygoda? Kogoś poturbować?
Chinatsa wyliczała z uśmiechem na ustach a kiedy skończyła puściła dziewczynę i cofnęła się kilka kroków.]]> Œroda 17 Maj Œroda 17 Maj